செவ்வாய், 24 பிப்ரவரி, 2026

மல்லு வேட்டி மைனர் EP14

அந்த வருட பொங்கல் விழாவின் போது கயிறு இழுக்கும் போட்டி வைக்க பட்டது. அதில் வாலிப பசங்க பொட்டச்சியாக புடவை அணிந்து ஒரு அணியாகவும், இளம் பெண்கள் ஜீன்ஸ் பாண்ட் அணிந்து ஒரு அணியாகவும் விளையாடினர். அதில் வாலிப பசங்க இளம் பெண்களிடம் கேவலமாக தோற்று விட்டனர்.

தங்கள் அப்பாக்களை போல இல்லாமல் இள வட்ட பசங்கள் இன்னமும் தாங்கள் முழு ஆண்மையுடன் இருப்பதாக நம்பி கொண்டு இருந்தனர். அத்துடன் சேலை அணிந்து இருக்கும்போது தங்கள் ஆண்மை பொங்குவதாக எண்ணி கொண்டு இருந்தனர். அதனால் அவர்களால் இளம் பெண்களை எளிதாக தோற்கடித்து விட முடியும் என்று நம்பினர். ஆனால் அவர்களுக்கு தெரியாது, பசங்க வீட்டுல அப்பாவுடன் சேர்ந்து அம்மாகிட்ட வீட்டு வேலை செய்ய கத்து கிட்டு இருக்கும்போது, அந்த இளம் பெண்கள் உடற்பயிற்சி செய்து தங்கள் உடல் வலிமையை உறுதி படுத்தி கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்று.

கயிறு இருக்கும் போட்டியில் பெண்களுக்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் திணறி கடைசியில் மண்ணை கவ்வுகின்றனர்.


பல பரீட்சையிலும் (முட்டி மடக்கும் போட்டி போன்ற) அதே நிலைமை தான். தோற்று போய், வலி தாங்க முடியாமல் அழும் அவல நிலைக்கு தள்ளப் படுகிறார்கள்.



வயசு பெண்ணின் மெல்லிய கைகளும் வலி கொடுக்கும் என்று
வாலிப பசங்க உணர்ந்தனர்.

அதை பார்த்த வசந்தி இப்பல்லாம் வாலிப பசங்க ரொம்ப பலவீனமாக ஆகிவிட்டனர். அவர்களுக்கு சீக்கிரம் வயசுக்கு வந்த சடங்கு நடத்த வேண்டியதுதான் என்றாள்.

அதன்படியே அந்த விழா முடிவில், புதிய ஊராட்சி தலைவி காமாட்சியின் பெண் வசந்தி ஒரு தீர்மானத்தை வழி மொழிந்தாள். அது என்னவென்றால் இந்த ஊர் இள வட்ட வாலிப பசங்க எல்லோரும் இப்போது பொட்டச்சிகளாக ஆகி விட்டதால் அவர்களுக்கு மஞ்சள் நீராட்டு விழா நடத்த வேண்டும் என்று.

என்னங்கடா உங்களுக்கு மஞ்சள் நீராட்டு விழா நடத்தி விடலாமா என்று புதிய ஊராட்சி தலைவி காமாட்சி கேட்க, அனைவரும் வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து அதை ஏற்று கொள்கின்றனர்.

பாருங்கடி இந்த பொட்டச்சிங்களுக்கு வந்த வெட்கத்தை என்று பெண்கள் எல்லோரும் கிண்டல் செய்ய, அதே போல அந்த ஊர் வாலிப பசங்களுக்கு பொதுவாக மஞ்சள் நீராட்டு விழாவுக்கு நாள் குறிக்க பட்டது.

குறித்த நன்னாளில் அணைத்து ஆம்பிளை பசங்களும், வெறும் வெள்ளை பாவாடை ஒன்றை பெண்கள் அணிவதுபோல மார்புக்கு மேலே ஏத்தி கட்டி விட பட்டு, ஊர் குளத்தின் கரையில் உட்கார வைக்க பட்டனர்.

அவர்கள் உடம்பு முழுவதும் முழுவதுமாக எந்த முடியும் இல்லாமலே ஏற்கனவே மீசை உட்பட அனைத்தும் மழித்து விடப்பட்டு இருந்தது. அவர்களின் உடம்பு முழுவதும் அவர்களின் முறை பெண்கள் மஞ்சள் தடவி விட்டனர், வேண்டுமன்றே ஜட்டி அணியாத அவர்களின் குஞ்சுகளுக்கு அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் மஞ்சள் தடவ பட்டது.

அப்போது அவர்களின் குஞ்சுகள் துடித்து பாவாடையில் கூடாரம் அடிப்பதை அவர்கள் கை கொண்டு மறைக்க முயல, அவர்களின் கைகள் தட்டி விடப் பட்டது. வெட்கத்துடன் அவர்கள் முகத்தை மூடி கொள்ள, அங்கே கேலியும் கிண்டலும், பெண்களின் சிரிப்பும் பார்க்க வேடிக்கையாக இருந்தது.

அந்த கிராமத்தில் ஒரு காலத்தில் கெத்தாக சுத்தி திரிந்த வயசு பசங்களின் தடித்த, நீண்ட கருத்த குஞ்சுகள் இப்போது மஞ்சள் நீராட்டு விழாவில் அவர்கள் கட்டி இருந்த நனைந்த வெள்ளை பாவாடை மஞ்சளாக மாறி விட்ட நிலையில் அதற்குள் இருந்து துடித்து நிற்க, அவை தட்டி விளையாடப் பட்டன அவர்களின் முறைப்பெண்களால். கொல்லென்று கேலி செய்து சிரிக்கும் இளம் பெண்களின் ஒலியில், பொட்டச்சி பசங்களின் வெட்கம் பிடுங்கி திங்கும் தலை குனிந்த நிலையை பார்க்கவே சிறப்பாக இருந்தது.

"கூச்ச படாம நல்லா கையை உள்ள விட்டு தடவி விடுங்க!" என்று அந்த பெண்களின் அம்மாக்கள் அவர்களை உற்சாக படுத்துகிறார்கள்.

மஞ்சள் பாவாடை, குஞ்சு! நினைத்து பார்க்கவே சிலிர்க்கிறது

இதோ. பெண்கள் மங்களகரமாக மஞ்சள் தடவி விடும் காட்சி.







பின்பு பசங்க ஊர் மக்கள் முன்னிலையில் தங்களை விட வயதில் குறைந்த தங்கள் முறை பெண்கள் காலில் விழுந்து கும்பிட்டு அவர்கள் கொடுத்த புது பாவாடை தாவணி அணிந்து, மீண்டும் அவர்கள் காலிலும், பின்பு வேட்டி அணிந்த அம்மா, புடவை அணிந்த அப்பா காலில், தஙகள் முறை பெண் பெற்றோர் கால்களில், ஊர் பெரிய பெண்கள் காலில் என முறை வைத்து விழுந்து வணங்கினர்.

இரவு ஊர் கோவிலில் பெரிய விழா நடத்த பட்டது. அங்கு பசங்க புது பாவாடை தாவணியில், சின்ன பெண்கள் ஜீன்ஸ் பாண்ட்டில், பெரிய ஆண்கள் புடவையில், பெண்கள் வேட்டி சட்டையில் என அணிந்து வந்து மகிழ்ந்து கொண்டாடினர்.

பொட்டச்சி பசங்களுக்கு அன்று அழகாக அலங்காரம் செய்ய பட்டது. தலையில் பூச்சூட்டி, கண்ணுக்கு மை இட்டு, இதழுக்கு லிப்ஸ்டிக் இடப் பட்டது. பொட்டச்சிகள் தங்கள் கைகளுக்கு வளையல், காதில் ஜிமிக்கி தோடுகள், காலுக்கு கொலுசு, விரல்களில் மருதாணி என்று அலங்காரம் செய்து கொண்டார்கள்.

அடுத்து விரைவில் பொட்டச்சி பசங்களுக்கு புடவை அணியும் விழா எடுக்கப்படும் என்றும், அந்த நன்னாளில் அவர்களுக்கு மூக்குத்தி கூட குத்தப்படும் என்று அவர்களின் இளைய தலைவி வசந்தி அறிவிக்க எல்லோரும் கை தட்டி மகிழ்ந்தனர்.

ஞாயிறு, 15 பிப்ரவரி, 2026

மல்லு வேட்டி மைனர் EP13

 

ஊரிலுள்ள ஆண்கள் தினமும் மாலை, புடவை கட்டி விளக்கு ஏற்ற ஆரம்பித்துவிட்டனர். இந்த செயலால் தங்கள் ஆண்மை அதிகரிப்பதாக நம்ப தொடங்கினர்.

ஊர்ல ஆண்கள் புடவை கட்டி திரிவதாக தங்கதுரையின் காதுகளுக்கும் எட்டியது.

அமுதா: நீயும் இனி மத்த ஆம்பளங்க மாதிரி புடவை கட்டிட்டு தான் வீட்டை விட்டு வெளிய வர்ற. வேட்டி சட்டையை எல்லாம் நிரந்திரமா மூட்டை கட்டி வெச்சுக்கே!

அமுதாவும் புதிதாக ஒரு கருப்பு நிற யமஹா R15 பைக் வாங்கினாள். அதை துடைத்து தயார் செய்து வைக்குமாறு தங்கதுரையிடம் கூறினாள்.


அவனை முதல் முறையாக புடவை கட்டிவிட்டு பைக்கில் ஊருக்குள் உலா வந்தாள் அமுதா.


ஒரு மண்டலம் நெருங்கும் நாள் வந்துவிட்டது. ஆண்களுக்கு புடவை கட்டுவது நன்கு பழகி விட்டது. பல ஆண், தாங்கள் புடவை கட்டியிருக்கிறோம் என்ற எண்ணமே எழாமல் இயல்பாக வாழ்ந்தனர். புடவை கட்டி பொட்டச்சியாக வாழ்வதில் மன அழுத்தம் குறைவதாகவும் ஆண்மை பொங்குவதாகவும் உணர்ந்தனர்.

மக்களை கூட்டி ஊரில் நடக்கவிருக்கும் நல திட்டங்களை பற்றி விவரித்தாள் அமுதா. மற்றும் தலைவர் பதவிக்கு காமாட்சி பெயரை பரிந்துரைத்தாள்.


தலைவராக காமாட்சி ஒரு மனதாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டாள். அமுதா துணை தலைவராகவும், பார்வதி பெருளாளராகவும், தெர்ந்தெடுக்கபட்டனர்.


காமாட்சி, திட்டங்களை தெளிவாக விளக்கும் போது அங்கு இருந்த ஆண்களுக்கு தாங்கள் அறிவில் பெண்களை விட எவ்வளவு பின் தங்கி இருக்கிறோம் என்று புரிந்தது. மூன்று பொம்பள பிள்ளைங்கள பெத்த பொட்டச்சி என்று காமாட்சியை சாதாரணமாக நினைத்திருந்த ஆண்கள், உண்மையில் தங்களைதான் பொட்டச்சி என கூப்பிட்டு கொள்ள வேண்டும் என்று உணர்ந்தனர். அவள் காலில் விழுந்து ஆசி பெற்று கொண்டனர். தொடர்ந்து அடுத்த நாளும் கூட்டம் நடைபெற்றது.


ஆண்கள் நலனுக்காக பெண்களுக்கு பாத பூஜை செய்து சாப விமோசனம் பெறும் விழாவை நடத்த முடிவு செய்தனர். விழாவிற்கு தலைமை தாங்க நர்ஸ் ரஞ்சிதாவும், டாக்டர் மாலதியும் சிறப்பு விருந்தினர்களாக அழைக்கப்பட்டனர்.

விழாவில் தங்கதுரை புடவை கட்டி வந்து முதல் ஆளாக அவன் மனைவி அமுதாவிற்கு பாத பூஜை செய்ததை கண்டு அங்கு இருந்த ஆண்கள் ஆரவாராம் செய்து ஊக்கப்படுத்தினார்கள்.

டாக்டர் மாலதியும், ரஞ்சிதாவும் அங்கு கூடி இருந்த பெண்களை, குறிப்பாக, பார்வதி, அனிதா மற்றும் அமுதாவை பாராட்டினார்கள். பிறகு வருசையாக மற்ற பெண்களுக்கும் தங்கள் கணவன்மார்கள் பாத பூஜை செய்து அந்த நீரை தீர்த்தமாக வெட்கமில்லாமல் குடித்தனர்.




அந்த ஊர் பெண்களுக்கு இந்த சுதந்திரம் போதையாக மாறியது. தங்கள் கணவன்களை கட்டுபாடோடு வைத்திருக்க முடிவு செய்தனர்.

இதற்கிடையில் காண்டோம் அணிந்து உறவு வைப்பதை விரும்பாத அமுதா, ராஜாவிடம் மருந்தினை கொடுத்து, தினமும் உண்ண சொல்லியிருந்தாள். ஒரு நாள் அவன் மருத்து சாப்பிட மறந்து விட்டான். அதன் விளைவாக அமுதா கருவுற்றாள்.


கோபம் குறையாமல் தினமும் அமுதா அவனை பெல்ட்டால் அடி வெளுத்தாள்.

சில மாதங்களுக்கு பிறகு, அமுதா ஒரு அழகிய பெண் குழந்தையை பெற்றெடுத்தாள்.


தங்கதுரையின் பூர்வீக சொத்துக்கள் இப்போது அமுதாவின் குழந்தைக்கு சேர்ந்தது. அமுதாவின் மகளை வளர்ப்பது தங்கதுரையின் கடமையாகி விட்டது. அமுதா ஆசைபட்ட படி தன் காதலன் ராஜாவுடன் இல்லற வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டாள். ஆனால் அவள் எப்போதும் அவர்கள் இருவரையும் தன் கட்டுப் பாட்டிற்குள் வைத்திருந்தாள்.

எனது முகமறியா நண்பர் எழுதி அனுப்பிய கதை இத்துடன் முடிவு பெறுகிறது, எனினும் நான் அதை விரிவு படுத்தி இன்னும் ஒரு இறுதி பாகம் எழுதி உள்ளேன். அது விரைவில் வெளி இடப்படும். அதில் வசந்தி செய்யும் சாகசங்கள் இடம்பெறும், எதிர் பார்த்து காத்து இருக்கவும்.