புதன், 9 செப்டம்பர், 2026

கிருஷ்ணர் ராதா அலங்காரம், EP02

 

வசந்தா முதலில் ராதை உடைகளை எடுத்து கொண்டு தனது அறைக்கு செல்கிறாள். பின்னாலயே சுதாகர் செல்கிறான். அகிலா கலா, மாலாவை சுதாகர் உடன் செல்ல விடமால், அவன் கூச்ச படுவான் என்று சொல்லி, தனக்கு உதவியாக வைத்து கொள்கிறாள்.

உள்ளே வசந்தா, சுதாகரை கேலி செய்கிறாள், "என்னடி உனக்கு சின்ன வயதில் செய்தது எல்லாம் யாபகம் இருக்கா, மீண்டும் அது போல செய்ய ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்து இருக்கு, என்ன செய்வாயா?" என்று குறும்பு கொப்பளிக்க சற்று சத்தமாக வெளியில் இருக்கும் அனைவரும் கேட்கும் வகையில் கேட்க, அதற்கு சுதாகரும், "காத்து இருக்கேன்" என்று சொல்லி வெட்கத்துடன் தலை குனிகிறான்.

வசந்தா சொன்னதை வெளியில் நின்று கொண்டு இருக்கும் கலாவும், மாலாவும் கேட்டு அகிலாவை என்னவென்று கேட்பது போல பார்க்க, அகிலா, புன்சிரிப்புடன் "உஷ், சத்தம் போடாமல் என்ன செய்கிறார்கள் என்று கவனியுங்கள்' என்று சொல்லி அவர்கள் இருவரையும் அமைதி படுத்துகிறாள்.

அங்கே சுதாகர் வசந்தா உத்தரவின் பெயரில், வசந்தாவின் காலில் விழுந்து கெஞ்சுகிறான், "எனக்கு என் அம்மாவின் ஆசையை நிறைவேற்ற ராதை வேடம் இட உதவி செய்யுங்கள், எனக்கு பொண்ணுங்க மாதிரி மேக்கப் போட்டு அலங்காரம் செய்யுங்கள்" என்று கெஞ்சுகிறான்.

வசந்தா சுதாகரின் உடைகளை கழட்ட சொல்கிறாள்.

சுதாகர் ஜட்டியுடன் நிற்கிறான் வெட்க பட்டுக்கொண்டு.

“என்னடி ராதை எங்கேயும் ஆம்பிளை ஜட்டி போட்டுப்பாளா” என்று வெளியில் நிற்கும் அனைவரும் கேட்கும் வண்ணம் சத்தமாக கேட்க, சுதாகர் வெட்கத்துடன் தனது மானம் காக்கும் ஒரே ஜட்டியையும் கழட்டி போட்டு விட்டு பப்பி ஷேம் ஆக வசந்தா முன்பு நிற்கிறான்.

பல வருடங்களுக்கு பிறகு வசந்தா சுதாகரை அப்படி அம்மண குண்டியாக பார்க்கிறாள்.

அடியே சுதா, “என்னடி உன் குஞ்சை இப்படி வளர்த்து வைத்து இருக்க, பரவா இல்லையே, உனக்கு வர போற புருஷனை, நீ கட்டிலில் நன்றாகவே சந்தோச படுத்துவ, அந்த வகையில் நான் அதிர்ஷ்டசாலிதான் போல” என்று சொல்லி கண்ணடித்து கொண்டே அவனின் விறைத்து நிற்கும் குஞ்சை தட்டி தட்டி விளையாடுகிறாள் சில நிமிடங்கள். சுதாவின் சுன்னி இரும்பு தண்டு போல தடித்து நீட்டமாக நன்கு முழு விறைப்புடன் நிற்கிறது. அதை பார்த்து வியந்த வசந்தா, “அடியே கொஞ்சம் அடங்குடி, நீ இப்ப ராதையாக வேடம் கட்ட போற, இப்படி நீட்டிக்கிட்டு இருந்தா, நான் உனக்கு கொடுக்க போகும் பரிசான என் பேண்டிஸ் இல் அது அடங்காமல் ஓட்டை போட்டு விட போகிறது" என்று கிண்டலடிக்க, சுதாகரின் சுன்னி என்னமோ அடங்காமல் இன்னமும் அதிகமாக துடி துடிக்கிறது.

"சீ போங்க, நீங்க, ரொம்ப மோசம்" என்று சுதாகர் வெட்கத்துடன் வசந்தாவை பார்த்து வெட்க பட்டுகொண்டே சொல்கிறான்.

வசந்தா தன் கையை சுதாகரின் சுன்னியில் இருந்து எடுத்து விடுகிறாள். பின்பு வசந்தா சுதாகரின் உடம்பை கவனிக்கிறாள்.

“இப்பவே உனக்கு உடம்பெல்லாம் முடி வேற காடு மாதிரி இருக்கு. உன்னை ராதையாக மாற்றுவது ரொம்ப கஷ்டம் தான். முதல்ல உன் உடம்புல இருக்குற அத்தனை முடியையும் மழிக்கணும், மொழு மொழு வென்று பெண்கள் உடம்பு போல மாத்தணும். இங்கே என் கிட்ட இருக்கிற கிரீம் பத்தாது, இன்னும் வாங்கி வரணும், அதுவரை நீ முடிந்தவரை உன் உடம்பில் இருக்கும் முடிகளை மழித்து கொண்டு இரு” என்று சொல்லி அவனை ஷேவ் பண்ண சொல்லிவிட்டு வெளியே கிளம்புகிறாள்.

அப்படி அவள் அறையை விட்டு வெளியே செல்வதற்கு முன்பு, "ஒருவேளை விட்டால் நீ மனம் மாறி திரும்பி சென்று விடுவாய், உன்னை போக விடாமல் செய்ய இதுதான் வழி" என்று சொல்லிக்கொண்டே, வசந்தா வேண்டுமென்றே அவனின் அனைத்து உடைகளையும், அவனது ஜட்டி உட்பட வெளியே வீசி விடுகிறாள்.  

வெளியே நிற்கும் கலாவும், மாலாவும் அதை பார்த்து ஓஹ் என்று கத்துகிறார்கள். அவர்களுக்கு புரிந்து போய் விட்டது, அவர்களின் நண்பன் சுதாகர் இத்தனை நேரம் பப்பி ஷேம் ஆக வசந்தா முன்பு நிற்கிறான் என்று. “ஏய் நாங்களும் உள்ளே வந்து உதவி பண்ணலாமா” என்று கோரஸாக கேட்க, வசந்தா, “என்னடி சுதா அவர்களையும் உள்ளே வர சொல்லட்டுமா உனக்கு உதவி செய்ய” என்று கேட்டு கண்ணடிக்கிறாள்.

சுதாகர் தலையை மட்டும் வெளிய நீட்டி, "என்னங்க இப்படி பண்றீங்க, அப்புறம் நான் இன்று ராதை வேடம் போட மாட்டேன்" என்று அழும் குரலில் கூற, “அடியே சுதா, என் செல்ல குட்டி, சும்மா விளையாட்டுக்கு தான் கேட்டேன், பயப்படாதே, கலாவும், மாலாவும் உன்னை ஒன்னும் பண்ண மாட்டாங்க, உள்ளே வர மாட்டாங்க, கவலை படாதே“என்று சொல்லி விட்டு, “அடியே பொண்ணுங்களா, சும்மா அவனை கிண்டல் செய்யாதீங்க, உதை விழும் அப்புறம் உங்களுக்கு” என்று அதட்டுகிறாள்.

அவளுடன் அவள் அம்மா அகிலாவும் சேர்ந்து கொள்கிறாள், “அடியே பொண்ணுங்களா, இனிமே நீங்க யாரும் சுதாவை கிண்டல் செய்தால் நான் பொல்லாதவளாகி விடுவேன்” என்று அதட்ட, கலாவும், மாலாவும், “அதெல்லாம் இல்லை மாமி, சும்மா விளையாட்டு காட்டினோம், அவனை இனிமே நாங்கள் கிண்டல் செய்ய மாட்டோம், டேய் சுதாகர், நீ பயப்படாதே, உன் வேலையை தொடர்ந்து செய்” என்று சொல்லி அகிலாவுடன் ஹாலுக்கு செல்கிறார்கள்.

வசந்தா தனது பைக் எடுத்துக் கொண்டு, கடைக்குச் சென்று தேவையான பொருட்களை வாங்கி வருகிறாள்.

சுதாகர் இருக்கும் அறைக்குள் சென்று அவன் அதுவரை என்ன செய்து முடித்து இருக்கிறானென்று பார்க்கிறாள்.

அந்த அரை மணி நேரத்தில், அம்மண குண்டியாக அறையில் இருந்த சுதாகர் அதற்குள் முடிந்தவரை தனது உடம்பில் உள்ள முடிகளை மழித்து கொண்டு விட்டான்.

அவனின் குஞ்சும் இப்போது மீண்டும் பழைய நிலைக்கு (சற்று சுருங்கி) வந்து விட்டது.

அதை கவனித்துவிட்ட வசந்தா, தான் கொண்டு வந்த கிரீம் தடவி அவன் உடலில் மீதம் உள்ள முடிகளை நீக்குகிறாள். இப்போது சுதாகர் மொழு மொழுவென்று உடம்பில் ஒரு முடி கூட இல்லாமல் நிற்கிறான். அவனை அப்படியே குளியல் அறைக்கு கூட்டி சென்று, மஞ்சள் தேய்த்து குளிக்க வைத்து, உடம்பு தோட்டி கொண்ட ஒரு பிங்க் நிற தனது துண்டினை, பெண்களை போல மார்பில் ஏத்தி கட்ட வைத்து, வசந்தா அவனை ஹாலுக்கு கூட்டி வருகிறாள்.

அனைவரும் அவனின் அந்த கோலத்தை பார்த்து ஆச்சார்யா படுகின்றனர், சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் வாயை மூடி சிரிக்கின்றனர் (கலா, மாலா மட்டுமில்லாமல் மாமி அகிலா உட்பட).

அதை பார்த்து சுதாகர் அவமானத்தில் வெட்கப்பட்டு தலை குனிந்து நிற்கிறான், அவனின் கண்ணில் கண்ணீர் வருகிறது.

அதை கணித்து விட்ட வசந்தா, தனது அம்மா மற்றும் தோழிகளை பார்த்து கோபமாக முறைக்க, அவர்கள் தங்கள் தவறை உணர்ந்து, சிரிப்பதை நிறுத்துகின்றனர்.

அகிலா சுதாகரின் அருகில் வந்து, அவனின் முகத்தை செல்லமாக தன் கையில் ஏந்தி, அவனின் கண்ணில் வந்த கண்ணீரை துடைத்து விட்டு கொண்டே, மென்மையான குரலில் சொல்கிறாள், "சாரிடா, கண்ணா, தப்பாக எடுத்து கொள்ளாதே, நாங்கள் வேண்டுமென்று உன்னை கிண்டல் செய்ய வில்லை, நீ இப்போது செய்கின்ற காரியம் மிகவும் தைரியமானது, உன்னதமானது, நீ உன் அம்மாவுக்காக செய்யும் இந்த செயல், உன் மேல் எங்களுக்கு இருக்கும் உள்ள மதிப்பை இன்னமும் அதிகரிக்கிறது. இடை இடையில் நாங்கள் அறியாமல் செய்யும் இப்படிப்பட்ட சில தவறுக்கு எங்களை மன்னித்து விடுடா, எங்கள் குறும்புகளை நீயும் விளையாட்டாக எடுத்து கொள்ள பழகி கொள், அப்போதுதான் நீயும் சந்தோசமாக இருப்பாய்" என்று சொல்லி அவனை தேற்றுகிறாள்.

சுதாகரும் அதை ஏற்று கொண்டு சிரிக்கிறான்.

 "இப்ப சுதாவுக்கு முகத்துல மாஸ்க் போடணும், கை கால்களில் மருதாணி இட்டு அப்புறம் செஞ்சாந்து குழம்பு தடவனும், ஒரு சின்ன ஆம்பிளை தனமும் இல்லாதவாறு மாத்தணும், சீக்கிரம் எல்லோரும் எனக்கு உதவி பண்ணுங்கடி" என்று வசந்தா கலா மற்றும் மாலாவை உதவிக்கு அழைக்கிறாள். அவளின் அம்மா அகிலா சிரித்து கொண்டு சமைக்க செல்கிறார்கள்.

வசந்தா சொல்வதை கேட்டு சுதாகரின் குஞ்சு மீண்டும் துடிக்க தொடங்குகிறது. அவன் மார்புக்கு மேலே ஏத்தி கட்டி கொண்டு அணிந்து இருந்த துண்டு குஞ்சு இருக்கும் இடத்தில் கூடாரம் போட துவங்குகிறது. அதை கவனித்து விட்ட கலாவும் மாலாவும் வாயை மூடி சிரித்து கொண்டே இதை எப்படிடி மறைக்க போற என்று வசந்தாவை பார்த்து கேட்கிறார்கள், கண்களில் குறும்பு கொப்பளிக்க.

வசந்தாவும் அதை கவனித்து விட்டு, சுதாவை கோபமாக முறைத்து கொண்டே, சொல்கிறாள், "சுதாவுக்கு என் பேன்ட்டீஸ் போட்டு அழகு பார்க்கலாம்னு நினைத்தேன், ஆனால் இவ குஞ்சு என்னடா என்றால் நன்றாக நீட்டிக்கொண்டு நிற்கிறது டபக் டபக் என்று. பேன்ட்டீஸ் போட்டால் கிழித்து விடுவான், பேசாம சுதா ஆம்பிளை பாக்சர் ஜட்டி போட்டுக்கட்டும், வேற வழி இல்லை" என்று சுதாகரிடம், "துண்டை கழட்டிட்டு, பாக்சர் ஜட்டியை போட்டுக்க" என்று சொல்கிறாள்.

வசந்தா என்ன சொன்னாலும் அதை ஒரு கட்டளையாக எண்ணி கொண்டு அந்த கட்டளையை எப்போதும் உடனடியாக நிறைவேற்றும் பழக்கம் உள்ள சுதா, உடனே துண்டை கழட்டிவிட்டு எனக்கு ஜட்டியை கொடுங்க என்று கேட்டு கொண்டு நிற்கிறான் அம்மணக்குண்டியாக இப்போது வசந்தா மட்டுமின்றி, கலா, மாலா முன்புமாக.

முதல் முறையாக ஒரு கட்டான ஆம்பிளை பையனின் விறைப்பான குஞ்சினை பார்த்த கலாவும், மாலாவும் வியப்பில் கண்களை மூட மறந்து அதை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்க்கின்றனர். பிறகு சுய நினைவுக்கு வந்து "ஷேம், ஷேம், பப்பி ஷேம்" என்று மாலாவும், கலாவும் அவனை பார்த்து கிண்டல் செய்து சத்தமாக சொல்லி சிரிக்கின்றனர்.

"அட சீ கருமம், வெட்கம் கெட்டவளே, நான்தான் உனக்கு புருஷனாக வர போறவன், என் முன்னால இப்படி நிற்பது உனக்கு புதுசு இல்லை, ஆனால் இங்க என் கூட கலா, மாலா அக்கா எல்லாம் இருக்காங்களே, அவங்க முன்னால பொத்தி கிட்டு நிக்கனும்னு கூட தோணாதா உனக்கு", என்று வசந்தா சுதாகரின் குஞ்சினை சற்று ஓங்கி தட்டி விட்டவாறே, “எங்க உன்னோட ஜட்டி’ என்று அதை தூக்கி எறிந்த இடத்தில தேடுகிறாள்.

“ஆ, வலிக்குது” என்று சுதா வசந்தா ஓங்கி தட்டிய குஞ்சினைக் தடவுகிறான்.

வசந்தா அங்கே அவனின் பாக்சர் ஜட்டியை தேடி கொண்டு இருக்க, கலாவும், மாலாவும் "ஐயோ பாவம், என் செல்லத்துக்கு வலிக்குதா டி, அக்கா தடவி கொடுக்கிறோம்டி, வலி குறைந்து விடும்டி" என்று குறும்பாக சொல்லிக்கொண்டே அவனின் குஞ்சினை நீவி விடுகிறார்கள்.

"அடியே சுதா, நீ இப்ப ஆம்பிளை பையன் இல்லைடி, ராதை வேடம் போட போகும் பொண்ணு, இனிமே எங்களுக்கு தங்கை. ஒரு பொண்ணுக்கு, இன்னொரு பொண்ணுங்க முன்னால என்ன வெட்கம் வேண்டி கிடக்கு, அக்கா முன்னால தங்கை இப்படி துணி போடாம நின்றால் எந்த தப்பும் இல்லை. பழகிக்கோ" என்று கேலி செய்கிறார்கள்.

அதை கேட்டு சிரித்து கொண்டே வந்த வசந்தா, சுதாவிடம் ஜட்டியை கொடுக்கிறாள், "அடியே, ரொம்பவும் ஓட்டாதீங்கடி, ஏற்கனவே பயந்து போய் நிற்கிறா, அப்புறம் கோவித்து கொண்டு போய் விடுவாள் என் ராதை" என்று சுதாவை கிண்டல் அடித்து கொண்டே அவனை மீண்டும் ராதையாக தயார் செய்ய ஆரம்பிக்கிரார்கள்.

சுதாவும் அதை எல்லாம் ரசிக்க பழகி கொண்டு, ஜட்டி அணிந்து அவர்கள் முன்னால் நிற்கிறான், ராதையாக மேக்கப் போட ரெடி ஆக.

1 கருத்து: