மல்லு வேட்டி மைனர் EP10

                                    

காமாட்சி அமுதா சொன்னதை எல்லாம் கேட்டு விட்டு வீட்டுக்கு வந்தாள். அவள் கணவனை அவளே அறைக்குள் அழைத்து சென்றாள். அவள் துணிகளை கழற்றி அவன் முன் நிர்வாணமாக நின்றாள். ஆனால் அவனால் எதும் செய்ய முடியவில்லை.

காமாட்சி: என்ன ஆச்சு உங்களுக்கு? ஊர்ல இருக்கிற சில ஆம்பளங்க மாதிரி உங்களுக்கு ஏதாவது சாபம் தொத்திருச்சா?

அவன் எதுவும் சொல்லாமல் குழப்பத்தில் இருந்தான்.

அடுத்த நாளும் இதே தொடர, காமாட்சியின் பேச்சும் நடவடிக்கையும் மாறியது.

காமாட்சி: இந்தாடா. இந்த புடவையை கட்டு நீ, ஒரு மண்டலம் புடவை தான் கட்டிகணும். நானும் உன்னை ஆம்பளையா நடத்த கூடாது. பொட்டச்சி மாதிரி நீ அடங்கி, புடவை கட்டி, வீட்டு வேலைகள் செய்யும் போதுதான் உனக்கு படிப்படியாக குனமாகும்.

அவன் புடவையை கட்ட மறுத்தான்.

காமாட்சி: சிரி. இன்னைக்கு ராத்திரி முழுக்க நான் ஒட்டு துணி இல்லாம உன் கூட படுக்கறேன். நீ என் பக்கதுல என்னை தொடாம படு. உன்னால உறவு வெச்சுக்க முடியும்னு தோனும் போது என் மேல படுத்து உன் ஆட்டத்தை ஆரம்பி.

காமாட்சி, தைரியமாக ஒட்டு துணி இல்லாமல் அவனருகே அன்று இரவு படுத்துக்கொண்டாள். மனைவியை இந்த கோலத்தில் கண்ட அவனுக்கு மனதிற்குள் கிளற்சி ஏற்பட்டது. ஆனால் அவன் குஞ்சு, என்ற மாற்றமும் இன்றி சாந்தமாக இருந்தது. காம வேட்கை தூண்டி அவள் மேல் படுத்துவிட்டான்.

காமாட்சி: நான் கால்களை நல்லா விரிச்சு வைச்சிருக்கேன். மூன்று பிள்ளைங்க பெத்து எடுத்ததுல இப்போ டைட்டாவும் இருக்காது. நீ சுலபமா சொருக முடியும். ஆனால் உன்னால முடியாம ரொம்பவே தினறிட்டு இருக்க.

குறி சொல்லும் பெண்ணின் குறல் இரவில் கேட்டது.

"நீங்க பாவம் செஞ்சுவங்கடா. பிராயச்சித்தத்தை தேடிக் கோங்க. இன்னும் நீங்க அடங்கலன்னா கொஞ்சம் கொஞ்சமா உங்க இடுப்புக்குக்கு கீழ எதுவும் வேலை செய்யாம போயிடும்." என்று கூறிவிட்டு சென்றாள்.

உங்க மனைவியின் பாதங்களின் சூடுதான் உங்களுக்கு ஓரளவு நம்மைகளை தரும் என்றும் கூறினாள்.

காமாட்சியின் கணவனுக்கு இதை கேட்டு சற்று பயமாக இருந்தாலும் அவனால் இதை நம்ப முடியவில்லை. அவன் அருகில் எதுவும் அணியாமல் படுத்திருந்த மனைவியை அவனால் ஏன் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை என்ற எண்ணம் மட்டும் மனதில் இருந்தது. சில மணி நேரங்கள் முழித்து கொண்டிருந்த அவன் கண் அயர்த்து தூங்கிவிட்டான்.

காலையில் சீக்கிரமே எழுந்துவிட்டாள் காமாட்சி. குளித்துவிட்டு ஈர துண்டுடன் வந்தாள்.

மாற்றத்தை இன்று முதல் ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்று அமுதா வாங்கி கொடுத்த ஜீன்ஸ் மற்றும் டீ-சர்ட்டை அணிய தொடங்கினாள். முதல் முறையாக பேண்ட் அணிவது அவளுக்கு வெட்கமாக இருந்தது. இருந்தும், தைரியத்தை வளர்த்துக்கொண்டு அதிகாலை வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து கோலம் போட்டாள்.

நம்ம கலெக்டர் காமாட்சியா இது? என்று அவளை பார்த்த ஒரு பெண் ஆச்சியபட்டாள். உடனே அவள் பக்கத்து வீட்டில் இருந்த இன்னொரு பெண்னை அழைத்தாள். அங்கே சில பெண்கள் கூட்டமாக கூடிவிட்டனர். இந்த உடையில் இப்படி தைரியமாக வந்து விட்டோமே என்று வெட்கம் அவளை தின்றது.

எதையும் தைரியமாக எதிர்கொள்ள வேண்டும். இல்லை என்றால் இந்த ஊர் பெண்கள் போல அறியாமையில் தானும் வாழ வேண்டும், தன் மூன்று மகள்களின் வாழ்க்கையும் இந்த கிராமத்து பெண்கள் போலவே மாறிவிடும் என்று தோன்றியது. வெட்கம் நீங்கி சகஜமாக செயல்பட ஆரம்பித்தாள்.

ஒரு பெண்: என்ன கலெட்டர் காமாட்சி, இதெல்லாம் உனக்கு தேவைதானா?

காமாட்சி: அப்புறம் கலெட்டரா இருந்துட்டு உங்கள மாதிரியே இருக்க முடியுமா? படிச்ச எனக்கும், பள்ளி கூடமே போகாத உனக்கும் வித்யாசம் வேண்டாம்?

பெண் 2: அதுக்குனு இப்படியா எல்லாத்தையும் காட்டிட்டு திரிவ?

காமாட்சி: நான் என்ன அவுத்து போட்டுட்டா திரியறேன் இல்லை உன்ன மாதிரி தொப்புள காட்டுற மாதிரி புடவை கட்டறேன்?

பெண் 3: ஆம்பளங்க இருக்கிற இடத்துல இப்படியா இறுக்கமா போட்டுட்டு திரியறது?

காமாட்சி: இங்க யாரு ஆம்பள? அவன் அவன் புடவைய சுத்திட்டு பொட்டச்சி மாதிரி அடங்கி கிடக்கிறான். இவனுங்களுக்கு பயந்து நானும் புடவை கட்டிக்கனுமா? மூன்று பிள்ளைங்க பெத்து, பால் கொடுத்து வளர்த்தா மார்பு பெருசாதான் இருக்கும். குண்டியும் பெருசாதான் இருக்கும். இந்த மாதிரி துணி போடும் போது எடுப்பாதான் தெரியும். பாக்கிறவங்க அதை புரிஞ்சு கண்களை மேய விடாம கண்ணியமா இருக்கனும்.

பெண் 4: இப்படி உன்ன பார்த்தா வயசு பசங்களே வம்பு பண்ணி மேல கை வெச்சாலும் வெப்பானுங்க.

காமாட்சி: ஆம்பள திமிருல கை வெச்சா அவன் பையன் ங்கற அடையாளத்தையே கையால கசக்கி அழிச்சுடுவேன். எதுக்கும் உன் பையன் கிட்ட சொல்லி ஜாக்கிரதையா நடந்துக்க சொல்லு. அப்புறம் அவன காய் அடிச்சுட்டேன்னு உன்கிட்ட அவன் கண்ணை கசக்கிட்டு வந்து நிக்க கூடாது.

சிறிது நேரத்தில் காமாட்சி, தன் கணவனின் அலறல் சத்தம் கேட்டு காமாட்சி வீட்டிற்குள் சென்றாள். அவள் கணவன் கட்டி அருகே விழுந்து கிடந்தான். காமாட்சி மாடர்ன் உடையில் இருப்பதை பார்த்து ஆச்சர்ய படும் நிலையில் அவன் இல்லை. நேற்று இரவு அவன் உணவில் கலந்த மருந்து, அவன் இடுப்புக்கு கீழே உள்ள அனைத்தும், முக்கியமாக கால்கள், தற்காலிகமாக பலவீனப் பட்டிருந்தது.

கணவன்: எனக்கு கால் ரெண்டும் அசைய மாட்டேங்குது டி! என்னமோ ஆயிடுச்சு.

காமாட்சி: பயப்படாதே! அமைதியா இரு!

காமாட்சி: வசந்தி! அப்பாவுக்கு ஒரு கிளாஸ் தண்ணி எடுத்துட்டு வாம்மா!

அங்கு நின்றிருந்த வசந்தியிடம் கூறி, வசந்தியும் தண்ணீரில் மாற்று மருத்து கலக்கி கொண்டு வந்தாள். காமாட்சி அவள் மூன்று மகள்களையும் அனிதா வீட்டில் இருக்க சொல்லி அனுப்பி விட்டாள்.

காமாட்சி: இந்தா! இந்த தண்ணிய கூடி.

அவன் அவசர அவசரமாக தண்ணீரை குடித்தான்.

காமாட்சி: அந்த குறி சொல்லற அம்மா என்ன சொன்னாங்கது கேட்டயா? முதலில் நீ பொம்பளங்க கிட்ட மறியாதையா நடத்துக்கோ. இனி "டி" போட்டு பேசற வேலைய வெச்சுக்காதே! சரியா டா?

கணவன்: சரி!

காமாட்சி: சரிங்கனு மறியாதையா சொல்லுடா? மனசுல பயமும் மறியாதையும் இருக்கனும். உனக்கு இன்னும் அது வரலனு நினைக்கறேன். உனக்கு எதுவும் ஆக கூடாதது தான் உன்னை பொட்டச்சி மாதிரி நடத்தறேன்.

காமாட்சி: நாம் பொம்பள மாதிரி துணி போடாம இந்த மாதிரி துணி போட்டாதான் எனக்கு உன்ன பொட்டச்சி மாதிரி நடத்துற தைரியம் வருது.

பயத்தில் அவன் ஆண் என்ற கர்வம் கறைய ஆரம்பித்தது.

கணவன்: சரிங்க. இப்போ என்ன செய்யறது?

காமாட்சி சட்டென அவன் உறுப்பின் மீது கால் வைத்து அழுத்தினாள். அவனுக்கு சற்று வலித்தது. ஆனால் அடுத்த சில நொடிகளில் அவன் கால்கள் மெல்ல அசைய தொடங்கியது. அவளது பாதங்கள் அவள் குஞ்சில் பட்டதால் தான் இந்த அதிசயம் நிகழ்ந்தது என நம்பி விட்டான். அவள் பாதத்தை எடுத்து விட்டாள்.

"தயவு செஞ்சு மறுபடியும் உங்க பாதத்தை என் கொட்டை மேல வைங்க" என கால்லை பிடித்து கெஞ்சி கதறினான்.

காமாட்சி: ஒரு ஆம்பளயோட குஞ்சு மேல, அதுவும் புருஷனோட குஞ்சு மேல கால வைக்கிறது ஒரு பொண்டாட்டிக்கு அவ்வளவு சுலபம் இல்லை. நான் இதற்காக மனசை திடப்படுத்தி என்னையே வருத்தி தான் இந்த காரியத்தை பண்ணறேன். நான் உன் பொண்டாட்டி, உனக்கு அடங்கி இருக்கனுங்கற எண்ணம் வராமல் இருக்க நான் மனசை கல்லாக்கிட்டு என் கழுத்துல ஏறின தாலியையே கழட்டி வெச்சிருக்கேன். எல்லாம் நீ குணமாகனும்னு தான். என் சொல் பேச்சை கேட்டு நடந்தா உனக்கு எந்த பிரச்சனையும் வராது.

தண்ணீரில் கலந்து கொடுத்த மருந்து வேலை செய்ய ஆரம்பித்தது. அவன் குஞ்சின் மேல் இருந்த அவளது பாதம், அவனுக்கு வீரியம் கூடுவதை உணர்ந்தது. வீரியம் கூடும் போதெல்லாம் ஆணை அடக்கி ஆள வேண்டும் என்று அமுதா சொன்னது நினைவிற்கு வந்தது.

காமாட்சி: நீ குளிச்சுட்டு இந்த புடவையை கட்டிட்டு வா.

காமாட்சி அவளது பட்டு புடவை மற்றும் அவனுக்கு சரியான அளவில் ஒரு ஜாக்கெட்டையும் கொடுத்தாள். அவன் குளித்து முடித்ததும் அவளே அவனுக்கு புடவை கட்டி விட்டாள். மனைவி கையால் புடவை கட்டிக் கொள்வது அவனுக்கு புது அனுபவமாக இருந்தது. அவனை தரையில் அமர வைத்து தாலியை கையில் எடுத்தாள்.

காமாட்சி: இது உன் கழுத்தில் இருந்தால் தான் உனக்கு பாதுகாப்பு. நானே என் கையால உனக்கு இந்த தாலியை கட்டிவிடறேன்.

அவன் பக்கத்தில் அமர்ந்து அவன் கழுத்தில் தாலி கட்டினாள். புடவை கட்டி ஒரு பெண் கையால் தாலி கட்டிக் கொள்வது அவமானமாக இருந்தாலும் மனதிற்குள் ரசிக்கும்படியாக தான் இருந்தது. மனதில் ஒரு விக கிளர்ச்சி ஏற்பட்டது. இதுவரை அமைதியாக இருந்த அவன் உறுப்பு, லேசாக எழ தொடங்கியது. அதை கவனித்து அவன் மனைவி எழுந்து நின்று அவன் உறுப்பின் மேல் பாதத்தை வைத்து அழுத்தினாள்.

அவளது இந்த செயல், அவனுக்கு இன்னும் உச்சத்தை தந்தது. அவனை தூக்கி கட்டிலில் தள்ளினாள். அவளது பேண்ட்டை கீழே இறக்கிவிட்டு அவனது புடவையை மேலே தூக்கிவிட்டு அவன் மேல் படுத்தாள். முன்பு கொடுத்த மருந்தால் அவன் விந்தணு உற்பத்தி முழுவதுமாக நிறுத்தப்பட்டிருந்தது. அதனால், கர்ப்பம் ஆகிவிடுவோம் என்ற பயமும் தயக்கமும் இல்லாமல் அவனிடம் உறவு கொண்டாள். முதல் முறையாக மனைவி அவன் மேல் படுத்து வெறித்தனமாக உடலிறவில் ஈடுபட்டது அவனுக்கு பல மடங்கு இன்பத்தை தந்தது. இதுவரை காணாத சுகத்தை கண்டான். இந்த சுகத்திற்கு அடிமை ஆனாலும் தவறில்லை என்று அவனுக்கு தோன்றியது.

காமாட்சியும் இன்று தான் முழு சுதந்திரத்தை அனுபவித்தாள். திமிர் பிடித்த ஆணை அடக்கி தன் வழிக்கு கொண்டு வரும் சுகம் சில பெண்களுக்கே கிடைக்கும்.

காமாட்சியின் மனதில் ஒரு தெளிவு பிறந்தது. அமுதா சொன்னதை போல திமிர் பிடித்த கணவனுக்கு அடிமையாக வாழாமல் அவனை பொட்டையாக நடத்தி அடிபணிய வைத்தால் தான் பெண்கள் வாழ்வு முன்னேறும். 12 ஆம் வகுப்பில் நின்ற வசந்தியின் படிப்பு தொடர வேண்டும் என்றால் இதை அவள் செய்து தான் ஆக வேண்டும். பொட்டச்சிக்கு படிப்பு எதுக்கு என்று கேட்ட கணவனையே பொட்டச்சி ஆக்சி வீட்டில் உட்கார வைக்க வேண்டும்.